Spoiler İçerir!
Küllerin Günü, ilk bakışta bir polisiye roman gibi sunulsa da, türün temel beklentilerini bilinçli biçimde bozan, okuru rahatlatmaktan çok rahatsız etmeyi amaçlayan bir romandır. Grangé bu eserde “katil kim?” sorusunu merkeze almak yerine, “bu suçlar nasıl mümkün oldu?” sorusunu okurun zihnine yerleştirir.
Romanda olaylar, gizem yaratmak adına sona saklanmaz; aksine bazı gerçekler okura erkenden verilir.Özellikle ensest gibi temel meselelerin, soruşturma tamamlanmadan önce açığa çıkması, romanın polisiye olmaktan neden uzaklaştığını net biçimde gösterir. Grangé okuru şaşırtmak istemez; aksine bildiği gerçeğin ağırlığıyla baş başa bırakır. Şok, finalde değil, okuma sürecinin kendisinde yaşanır.
Romanda karakterler değil; inanç, saplantı ve sorgusuz itaatten beslenen yapının kötülüğü dikkat çeker. Küllerin Günü, inancı değil; inancın araçsallaştırılmasını ve insan vicdanını devre dışı bırakan kör bağlılığı sorgular.
Romanın finali okura bir rahatlama sunmaz. Adalet duygusu tam olarak yerine oturmaz, çünkü asıl mesele çözülmemiştir. Sistem ifşa edilmiş olsa bile, ortadan kalkmamıştır. Bu nedenle kitap bittiğinde “tamamlanmışlık” değil, huzursuzluk hissi kalır. Bu huzursuzluk, romanın başarısızlığı değil, tam tersine amacına ulaştığının göstergesidir.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.