Saygıdeğer jüri üyeleri!
12 yaşında bir kız çocuğu, bir yetişkinin arzularının ve takıntılarının merkezine yerleşir. Çocuk konuşmaz; onun yerine Humbert konuşur. Lolita tam da budur: susturulmuş bir çocuğun yerine konuşan
·
10 +1'leme
·5,7bin Gösterim
9 Yorum
Saygıdeğer okuyucu ve muhteşem incelemelerin sahibi incelemeyi dikkatle hüzünle ve manyak eser kısmında tebessümle okudum. İncelemeleriniz de kitap kadar kıymetli her biri altın değerinde ellerinize ve yüreğinize sağlık. Olaya bir kadın gözünden bakıp farkındalık yarattıgınız için de kocaman bir alkış 👏
Önceki 1 yanıtı göster
Bu yorum görüntülenemiyor
Ve sonunda beklediğim inceleme gelmiş. Bu kitabı uzun zamandır sepetimde bekletiyorum. Küçük bir araştırma yaptığımda, birçok okurun yarım bırakmış olmasına dair zalimce eleştirilerle karşılaştım; bunu sana daha önce de söylemiştim zaten.
İncelemede söylediğin gibi, bir kitabı anlamak için fazlaca zeki olmaya gerek yok; ben de bu düşünceye katılıyorum. Bazı eserler okuduklarını hissetmekle ilgili. Sende yarattığı etkiye bağlı biraz da. Görüyorum ki sende oldukça olumlu izler bırakmış.
Eh, o hâlde daha fazla bekletmeden kitabı sipariş vereyim. Yine farkını konuşturup harika bir inceleme yazmışsın Alper. Kalemine, yüreğine sağlık. 👌
Evet, sana da söylediğim gibi herkes aynı pencereden bakmıyor; benim baktığım manzaralar biraz daha başka yerlere açılıyor. Elbette bazı kitaplar için zekâ ve dikkat önemli ama bu metinde yazar ne yaparsan yap seni bir yerde ters yüz ediyor zaten. O yüzden mesele sadece anlamak değil, hissetmek. Hatta bence asıl önemli olan, hissettiğini hayatına ne kadar taşıyabildiğin. Bu kitap bende gerçekten güçlü ve olumlu izler bıraktı yazardan ötürü; diğer Nabokov kitaplarınıda yavaş yavaş okumak niyetindeyim. Sepetine eklediğini de görmüştüm, çok iyi yaptın👍. Güzel sözlerin ve içten yorumun için çok teşekkür ederim😊🙏.
"Bildiğini sanırsın; sonra yine hiçbir şey bilmediğini fark edersin ." Hayatımızın özeti 🤌🏻
Çok güzel bir inceleme olmus hocam kaleminize sağlık .
Ne güzel özetlediniz gerçekten. Bazen bir cümle yetiyor; bildiğimizi sandığımız her şeyin ne kadar kırılgan olduğunu hatırlatmaya. Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim😊🙏.
"Vaka haline getirilmiş bir çocuk..." "geriye kalan hep aynı boşluk "
"Anlatılanlara değil, anlatılma biçimine ne kadar kolay teslim oluyoruz .." Okuduğum bir inceleme sonucu kitaba bakayım diye gelmiştim ki başka bir inceleme karşıladı beni. Sizin incelemenizi de okuyunca evet bu kitabı okumalıyım dedim.
Lolita tam da böyle bir metin: tek bir incelemeyle değil, farklı bakışların açtığı çatlaklardan sızarak kendini dayatıyor. “Vaka hâline getirilmiş bir çocuk”, “geriye kalan boşluk” ve anlatılma biçiminin yarattığı teslimiyet meselesi… Bunları fark ederek gelmiş olmanız, kitabı sadece okumaya değil, onunla hesaplaşmaya hazır olduğunuzu gösteriyor. Umarım okuduğunuzda sizi rahatsız eden kadar düşündüren, yer yer iten ama kolay kolay yakasını bırakmayan bir metin olur. Güzel sözleriniz için çok teşekkür ederim😊🙏.
1 yanıtı göster
Reklam
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.