Bence tek başına şans değil. Şans başlatır belki ama devamını emek sabır anlayış ve birlikte büyümeyi seçmek getirir. Sadece şansa bırakılsaydı aynı evde aynı hayatı yaşayan herkes mutlu olurdu. Evlilik biraz nasip ama büyük kısmı iki insanın her gün yeniden biz demeyi seçmesi (:
Ayça Tam da dediğim yer burası aslında Narsist hocam. Ben dengenin bir başlangıç koşulu değil bir sonuç olduğunu söylüyorum. Taştan değiliz evet insan dediğimiz şey zaman zaman dağılıyor savruluyor. Ama dağınıklığın içinden bir düzen çıkıyorsa bu “zaten dengeliydik”ten değil birlikte denge kurmayı öğrenebildiğimiz içindir. Tıpkı iki insanın zor bir dönemde birbirini idare etmesi biri düştüğünde diğerinin ayakta kalması gibi. O anlar önceden sahip olunan bir dengeyle değil sonradan verilen emekle mümkün oluyor bence ve. Bu yüzden evlilik bana göre hazır bir dengeyi paylaşmak değil dengesizliğin içinde saygı sevgi ve emekle yeni bir denge inşa edebilme cesareti. O cesaret varsa yaşanıyor yoksa en dengeli görünen şey bile dağılıyor. Karşılıklı fikirler için teşekkürler keyifli okumalar dilerim😊