İnsanın en uzun yolu, kendine doğru attığı adımdır.”
İçimdeki İkimiz, insanın kendiyle verdiği içten ama yoran mücadeleyi anlatıyor. Susan bir ben, konuşmak isteyen bir ben… Arada kalan ise hep kalp. Sade diliyle büyük cümleler kurmadan derine iniyor. Kitaptaki iç konuşmalar, Sadri Alışık filmlerindeki gibi sessiz, mahcup, biraz kırgın ama içten içe umudu olan bir ton taşıyor. üstadın dilinden bazı sayfaları okumuş gibi hissettim kendimi. Okurken kendine denk geliyorsun, bitince de içinden bir ses eksiliyor. Okurken kendinle karşılaşıyor, bitirdiğinde içte kalan tanıdık bir sessizlikle ama biraz daha hafiflemiş hâlde kalıyorsun.
Yazarın kalemine sağlık
İçimdeki İkimiz