Uzun zaman sonra ilk kez bir kitabı okurken ağladım.
Canım babam hayatta çok şükür ama yine de baba yokluğunu satırlarda okumak içini sızlatıyor insanın. Yakın kültürlerdeyiz yazarın memleketiyle ve babasının hikayesinde kendi kültürümü/köyümü gördüm. Dedemi gördüm sanki bahçede çiçek ekerken. Kitabın günlük gibi yazılması da çok hoşuma gitti. Çok sevdim dilini yazarın. Kitaplar böyle iz bırakmalı okurda. Tatlı bir duygu bırakmalı nemlendirdiği gözlerinde okurun.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.