Puan vermedi·170 syf.··Beğendi
· İnsan yalnızca kendisi için yaşarsa, yaşamaz; başkaları için yaşadığında yaşar.”
“İnsan, içinde sevgi olmadan yaşayamaz.”
Bu kitabın omurgası zaten bu iki cümle etrafında dönüyor.
Tolstoy süs yapmaz; net konuşur: sevgi yoksa, hayat da yok.