Bu Hikaye Senden Uzun Osman
Bence yanlış anlama Osman, bu kitabın muhatabı sen değilsin. Yazarın içinde yarattığı Osman ile asıl dava, kişiselleştirilen duygular, içte büyütülen yansıman asıl mesele. Bu mesele öyle bi hale gelmiş ki artık halledilmesi gerekiyormuş, yazar içinden yazarak atıyor seni. İçini döktüğü bu kağıtlarla beraber senden uzaklaşırken aslında kendine yaklaşıyor…
Bir ayrılık hikayesi. Aşkın belki de en kötü yanı bitebilme ihtimali. İnsanlar birbirine hayatını adarken yarın olmama ihtimaline adapte olamıyor, ayrılık hiç yaşanmaz gibi geliyor. Sonra yaşandığında; kocaman bir boşluk.
Osman’ın yokluğuyla savaşırken iç döküşlerle beraber bazen inkar, en son kabulleniş durumlarıyla çok gerçek bir duygu akışı okudum. Aylin Hanım’ın kafasına bayıldım! Çok güzel alıntılarla bezenmiş ve alıntılardan yorumlar çıkartılarak çözümlenmişti hisler. Her bölüm sonunda o bölümü temsil eden görsellerle de süslendiğinden oldukça akıcı okundu. Bu kitabın neden bu kadar beğenildiğini şimdi anlıyorum, söylenenler az bile
Kitapta en çok hoşuma giden nokta şu oldu; bir melodram söz konusu olsa da yazar hiç yaşamdan vazgeçme karamsarlığına düşmemişti, hep bir direniş ve yarınlardan umut söz konusuydu. Evet başımıza çok kötü şeyler gelebilir, evet bazen bunu kaldıramayacak gibi de hissedebiliriz ama “dünyanın sonundan başka hiçbir şey dünyanın sonu değildir.” Her düşüşten daha güçlü kalkabileceğimiz ve bunu ancak düştüğümüz durumlarda ‘kendimize’ tutunarak kalkıp yapabileceğimiz gerçeğinin hatırlatılması çok kıymetliydi.
Tavsiyedir
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.