Görmeden de sevebilir mi insan? Her bir kelimede, insanın kalbi aşkın coşkusuna daha çok esir olur mu? Sanki her sayfada okuduğumuz aşk büyüyor. Her bir sayfa aynı zamanda günlük gibi… Kafka’ nın hayallerinde büyüttüğü kadına şefkatini her bir kelimede okuyor , okudukçada imreniyorsunuz… Kitapta onaylanmayan bir aşkın savunuluşu var gibi üstelik Kafka bunu Milena’ ya inandırmaya çalışıyor. Zaman zaman okumak zor oldu. Çünkü sadece Kafka’nın kaleminden çıkan cümleler ile olayı anlamaya çalışıyor Milena’nın neler yazmış olabileceğini tahmin ediyorsunuz… Ben çoğu zaman ben olsaydım bu mektupları okuyan ne hissederdim dedim. Karşımda naif, hoşgörülü, tüm hücresi ile sevmeyi seven bir adam vardı… Kitabın yarısındayım ne olacak, daha doğrusu bir şey olacak mı bilmiyorum… Heyecan yok bir dinginlik var, durağan ilerleyen bir roman şu ana kadar… Garip ve heyecanlı olan ise bir zamanlar bu mektuplar iki aşığın çarpan kalplerine ritim tuttu…
“Gelme, bırak bir gün çok gerektiğinde gelmeni istersem hemen geleceğin umuduyla yaşayayım ama şimdi gelme”
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.