Bazı hisler vardır tarif edemezsin, bazı anlar vardır dile dökemezsin. Bazı şeyleri anlatmak isteyip çok anlatamadığım olmuştur. Bu kitabın başlarında özellikle o tariflerden bolca vardı. Acımakla ilgili alıntı yaptım zaten bolca. Ama bazı düşüncelerimi dile getirdiği için çok mutlu oldum. Bu yüzden dilini çok beğendim yazarın baya keyifli okudum ve nereye bağlanacak aşırı merak ettim. Yazar çok konu barındıran bir kitap yazmış. Kitabın içinde o kadar çok konu vardı ki bazen nerede kaldığımı unuttuğum oldu. Ama böyle bir insan var olabilir mi dünyada. Sevgisiz, bağ kurmaktan korkan, çocuğunu terk edip vicdan azabı çekmeyen, sorumluluk almayan, üzülmeyen, yas tutmayan, bence insan olma kimliklerimizden biri bu. Ama olabilir mi böyle biri derseniz bilemem ben hiç rastlamadım. Süreyya gibi olmak istemezdim. Bir ömür yalnız, sadece yaşayan, bağsız, çocuğunu bırakmış. Bence sonunda kendi de itiraf ediyor. Evet belki annem babam beni terk etti ama ben kızımı terk etmeyip iyi bir anne olmayı seçebilirdim diye. Doğum sonrası depresyonundan sonra bebeğiyle bağı koparmayı seçiyor bazı anneler. Hafife alınacak bir konu değil. Hatta bir ayrıntı vermişti. Belki normal doğum yapsam o acıyı çeksem belki anne gibi hissedebilirdim diyor. Ama sezaryeni seçiyor.
Güzel bir okumaydı. Tarih de barındırıyordu. Depremler, darbeler, ünlüler, modalar. Ben beğendim farklı bir kitaptı. Beni sıkmadı. Ama bol miktarda konu vardı.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.