Kitap başta acayip sardı. Hemen içine çekti ancak 100. sayfadan itibaren "Ne okuyorum ben?"
"Iıyyk. Öğhk."
"Lan madem anladın çıksana ordan daha ne bekliyorsun belanı mı arıyorsun?!" diyerek kriz geçirdim. O kısımlarda o kadar ayrıntı vermeye gerek yoktu bence ama işte klasik Japon...
Okunur mu? Yani aman aman bayıldığım bir kitap asla değil. Keşişten farkındalık dersleri beklerken (ki ilk kısımlarda gerçekten böyleydi hoşuma gitti) bambaşka bir şey çıktı. Çerezlik okunacak bir şey yok derseniz buyurun okuyun. 158 sayfalık kitapta bir cümle hoşuma gitti sadece.
10 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.