"İnsana verilecek en büyük ceza, alışkın olduğu mahzenden onu bir kez, gün yüzüne çıkarmaktır. Çünkü göz, ışığı bir kez gördü mü alıştığını sandığı karanlığa katlanamaz artık."
Hande Çiğdemoğlu'ndan ilk okuduğum kitap Göğsünün Tam Ortasında. İnsanın en kırılgan duygularına odaklanan, içe dönük ve yoğun bir anlatı evreni var kitapta. Öyküler; kayıp, yas, sevgi, yalnızlık ve bastırılmış duygular etrafında şekillenirken, karakterlerin çoğu hayatın tam ortasında kalmış anlara tutunmaya çalışan içimizden insanlardan oluşuyor. “Göğsünün tam ortası” ifadesi, hem duygusal acının hem de yaşama dair en sahici hislerin toplandığı bir merkez olarak metnin ana metaforunu oluşturuyor hissi verdi bana.
Çiğdemoğlu’nun dili sade fakat etkileyici; süslü anlatımdan uzak, okuru doğrudan duyguya temas ettiren bir üslubu var. Öykülerde gündelik hayatın küçük ayrıntıları, karakterlerin iç dünyasını açan güçlü birer araç olarak ele alınmış. Bu yönüyle kitap, hızlı olaylardan çok ruh hâllerine ve sessiz kırılmalara odaklanan; okurda yankı uyandıran, kalıcı bir duygusal iz bırakan bir okuma deneyimi sunuyor. Elinize alın ve arkanıza alın kendinizi Çiğdemoğlu'nun dünyasında bulacaksınız. Bu arada en sevdiğim öykü "Süvari" oldu, sanırım bu öyküdeki yaşlı amcayla gönülden bir bağ kurdum. Keyifli okumalar...
··
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.