Mısır’a yaptığımız seyahat öncesi okusaydım keşke dediğim, döndükten sonra haberim olduğu için hemen alıp okuduğum bir kitap oldu Piramit. Man Booker Ödülü almadı da bunu tetikledi tabii ki. Konu olarak baktığınızda çok sıra dışı yazarın eli güçlü, tarihi roman havası verilmiş. Koca yapılar nasıl yapıldı sorusunun cevabını alıyor ve sosyolojik olarak da insanların ve sarayın nasıl hissettiğini gözlemleyebiliyorsunuz. Kitap bu yönüyle gayet güzel ancak bana göre eksik olan birkaç husus var mesela üslup daha zengin olabilir dil daha edebi kılınabilirdi diye düşünüyorum.
Şu satırlar piramit yaptırmak istemeyen Keops’un iknası için kafa açıcı. Koca yapılarken toplum mühendisliğini çok güzel görüyorsunuz, taş ocakları seçimi, taşınması, komplolar, uydurma haberler, tabletle rapor veren casuslar. Ve piramit tamamlanınca Keops’un bitmesini istememesi, piramidin onu çağırması. Tabii ki yapı bitince hırsızlıklar da gündeme geliyor hırsızların birisi mumyayı açıp bir firavunun boğulduğunu söylüyor (Didufri) ve sonra Kefren Mikerinos tahta geçiyor. Hiçbiri Keops’un piramidinden daha büyüğünü yaptırmıyor ama bunu da altı tam doldurulamamış geldi bana.
“Piramit, her şeyden önce güçtür majesteleri. Baskıdır, hapistir, paradır, beyinlerin büzüşmesidir, gönlün ezilmesi, kayıp ve hüzündür. O sizin en büyük korunağınızdır firavunum. Gizli polistir! Ordudur, donanmadır ve güzel kokan haremdir! Ne kadar yüksek olursa halk onun gölgesinde o kadar az görünür! Ve halk ne kadar küçükse siz o kadar yüce olursunuz hükümdarım!”
Arka kapakta yazan Marquez’in büyülü gerçekçiliği tam vücut bulamamış gibi geldi bana. Konu çok mistik giriş sağlam ama sayfalar ilerledikçe biraz tekrar yer alıyor. Yine kitapta karakter üzerinden ilerlememesi de böyle bir konu için bana yavan geldi, sonlara doğru hırsızlar üzerinden yapılan yazım daha bir sardı sanki. Genel anlamda güzel bir deneyimdi ancak daha iyisi olabilirdi diye düşünüyorum.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.