Bir Açlık Sanatçısı bana insanların gerçekten anlamaya çalışmadan izleyip geçmesini anlattı. Açlık sanatçısı aslında aç kalmaktan çok, fark edilmek ve ciddiye alınmak istiyor. Ama zaman geçtikçe kimsenin onun ne hissettiğini umursamadığını görüyoruz. Bu da hikâyeyi daha acı hale getiriyor.
Kitabı okurken en çok yalnızlık duygusu dikkatimi çekti. Sanatçı kalabalıklar içinde olmasına rağmen hep yalnız (çok tanıdıktı). Kafka, toplumun bir şeye ilgisini kaybettiğinde onu nasıl kolayca unuttuğunu sade ama etkileyici bir şekilde anlatıyor. Kısa bir eser olmasına rağmen insanın aklında uzun süre kalan, düşündüren bir kitap.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.