Çocukluğumun şaheserine bir başlık açmanın zamanı gelmiş, geçiyor:)
Ortaokul yıllarımda tanıştığım bu muazzam eseri okumaya başladığım anda Momo ile bir bağ kurmuştum. O zamanlar hissettiğim duyguları şimdi bir kelimeyle açıklamam gerekseydi; Aşk derdim.. aşk sadece karşı cinsle olan bağ değildir. Aşk, derinden bağlandığın her şeydir… ben de çocuk yaşımda bu kitaba bağlanmıştım.. Momo, benim için bir kitaptan fazlasıydı..
Sayfalarına zarar gelir, bir kalem değip anlamsız bir iz bırakır korkusu sebebi ile Momo’yu asla çantama koymazdım. İstisnasız her gün, okula gitmek üzere evden çıkarken itinayla elime alır; göğsümde sıkı sıkı sarılarak evden çıkardım. Ve aynı şekilde eve dönerdim…
yazarken bile heyecanlanıyorum:) bu Momo başımda kavak yelleri estiriyordu:)
Momo’ya destan yazılır lakin kelimelerim bu noktada kifayetsiz kalır..
e artık anladığınız kadar, anlamadığınız kader…:)