mutlu son
Mutlu son ile biten okuduğum çok nadir kitaplardan biri..
Kitaba ismini veren Felatun bey ile Rakım efendi iki zıt kutup, mamafih (bununla beraber) aynı zamanda iki dost da...
Felatun bey, batının simgesi bir kişi, sürekli yer içer, hayatının anlık keyfini yaşar, binaenaleyh (bundan dolayı) son durumda beş parasız kalır.
Rakım efendi ise, kendi kültürünün yoldaşı, herkes tarafından sevilen, herkese saygı duyduğu için bittabi (doğal olarak) herkes tarafından sevilen, hayatını kontrollü ve disiplinli yaşamaya çalışan bir kişilik.
Ve tabiki mutlu son. Rakım efendi cariyesi Canan ile evlenir, onu ölümüne seven ve ders verdiği Can ise ondan vazgeçer ve ailesinin istediği kişiyle evlenir.
Hayatını Rakım efendi gibi mümtaz bir kişilik ile idame ettirenebilen kişi, biiznillah (Allah'ın izniyle) elhak (gerçekten) daha mutlu olur.
Son olarak bahusus (özellikle) kitap sayesinde yeni öğrendiğim kelimeler oldu. Bu da en sevdiğim yönü oldu. Hatta kitapta da sık sık kullanıldı:
Bahusus: özellikle
Biiznillah: Allah'ın izniyle
Bittabi: doğal olarak
Mamafih: bununla birlikte, hal böyleyken
Filvaki: gerçekten
Binaenaleyh: bundan dolayı, bunun için
Elhak: doğrusu, gerçekten, hakikaten
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.