Dil birliği ile aşılan engeller
Arka kapağın son paragrafında yer alan "1930'lu ve 1940' lı yılların Ankara'sını anlamadan genç Cumhuriyet'in ideoljisini, felsefesini, itici gücünü, iradesini, tutkusunu kavramak mümkün degil." Cümlesi kitabın tam bir özeti diyebilirim. Ön kapak ve arka kapakta dikkat çekmek adına yazılan diğer yazılar itici hatta caydırıcı geldiğinden yazarın bu eserini okumak uzun süre icimden gelmemisti. İyi ki okumuşum.
Cumhuriyet sonrası başkent Ankara'da başlatılan şehirleşme ve eğitim alanındaki yatırımlar sanattaki gelişmeler yalın bir dille aktarılmış. Dil devrimi ile başlatılan eğitim seferberligi sonrası Köy Enstitüleri'nin hayata gecirilmesi ne yazık ki İnönü ile başlatılan kapatılma süreci. Servet-i Fünun dönemi sonrasında edebiyatimizdaki yeni akımlar, yayınlar, şairler, yazarlar...
Sabahaddin Ali ve Necip Fazıl salt Nahit' e olan aşklarıyla ön plânda olmaları anlatımı zayıflatmis. Dönemin birçok şair ve yazarının birden fazla dil biliyor olması Avrupa'nınn edebiyatta aldığı yolu yakindan izleyebilmelerine olanak sağlamış. Günümüz şair ve yazarlarının ana dillerine bile hâkim olmamalarına tanık olmak çok vahim bir bence. Tavsiye ederim.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.