Romanın gücü büyük olaylardan değil, küçük kırılmalardan geliyor: söylenemeyen cümleler, yarım kalmış yakınlıklar ve geç kalınmış bir şefkat… Carofiglio, Fitzgerald’ın “ruhun gerçekten karanlıklar içine düştüğü gecede saat daima sabahın üçüdür” cümlesini alıntılayarak sabahın üçünü bir zaman dilimi olmaktan çıkarıp bir ruh hâline dönüştürüyor; böylece hikâye ritmini buluyor. Dolayısıyla kitabı bitirdiğinizde, hikâye sona erse bile kendi sabahınızın üçüyle baş başa kalıyorsunuz. :)
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.