Gökyüzünde Nehirler Var, “ne anlatıyor?”dan çok “ne hissettiriyor?” sorusuyla ilerleyen bir roman.
Elif Şafak, okuru gökyüzüne bakmaya değil; gökyüzündeki akışları fark etmeye davet ediyor.
Gökyüzünde Nehirler Var, Elif Şafak’ın görünmeyen bağlar, hafıza, aidiyet ve insan–doğa ilişkisi ekseninde kurduğu anlatı dünyasının güçlü örneklerinden biridir. Başlıktaki metafor, romanda hem şiirsel hem de düşünsel bir omurga işlevi görür: Görünmeyeni fark etmek, bağlantıları sezmek.
Bağlantıları sezmek bir görev değil.
Ama sezdiğinde, hayat daha anlamlı değil belki, daha dürüst olur.
Ezidiler = Görünmez kılınanlar ; Yani romandaki ana tema olan “görülmeyen ama var olan” fikrinin canlı karşılığıdırlar.
Gökyüzündeki nehirler gibi:
Vardırlar ama çoğu insan bakmaz.
“Temsil” ile “propaganda” arasındaki çizgiyi zorlamış. Aile, din, gelenek gibi değerlerle çatışıyor.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.