Mai Ve Siyah Romanı İncelemesiAlıntı
Bu kitapta insanı yoran şey olaylardan çok çaresizlik.
İkbal’in sessizce eriyişi, Ahmet Cemil’in elinden hiçbir şey gelmeyişi sayfalar ilerledikçe okurun da omzuna yük bindiriyor. Okurken sık sık durup nefes alma ihtiyacı hissettim; çünkü burada acı bağırmıyor, sessizce çörekleniyor.
Bazı bölümler geçilmiyor, geçmek de insanın içinden gelmiyor zaten.
Okurken fark ettim ki beni sarsan şey sadece yaşananlar değil, onlara kayıtsız kalamamak. Masum olanın bu kadar sessizce ezilmesi insanda öfke bırakıyor ama bu öfke rahatlatmıyor, aksine daha çok can yakıyor.
Bitirdiğimde üzülmekten çok, içimde bir şeylerin eksildiğini fark ettim.
Kolay bir okuma değil; ama kalbi hâlâ hassas olanlar için fazlasıyla gerçek.
İyi okumalar…
·
107 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.