Damasio bu eserinde, zihnin bedenden ayrılamaz bir parça olduğunu, zihnin, aslında bedenin hayatta kalma çabasının bir ürünü olduğunu savunuyor. Yazar, toplumsal kuralların ve ahlakın kökenini sadece soğuk bir mantıkta değil, temel biyolojik iç denge mekanizmalarımızda arıyor. Böylece ahlakı, soyut bir kavram olmaktan çıkarıp doğrudan bedenin hayatta kalma arzusuyla ilişkilendiriyor.
Kitapta sunulan klinik vakalar, duygusal mekanizmaların hasar görmesi durumunda en zeki insanların bile hayatlarını yönetemez hale geldiğini göstererek, duygusuz bir aklın kusurlu olduğunu kanıtlıyor. Damasio, Descartes’ın zihin ve bedeni keskin bir şekilde ayıran 'Düşünüyorum, öyleyse varım' önermesine karşı çıkarak,var olmanın ve hissetmenin, düşünmenin biyolojik temeli olduğunu vurguluyor.
Kitabın ilk yarısı vaka analizleriyle bir popüler bilim kitabı gibi kolayca okunsa da ilerleyen sayfalarda terminolojinin artmasıyla bu alanda derinleşmek isteyen uzmanlar için yazılmış hissiyatı veriyor. Yine de keyif alarak okudum.
·
1 +1'leme
·28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.