Bu kitap, anneliğin kutsal bir kimlik değil, bazen kalıcı bir hasar olabileceğini yüzümüze çarpmak ve yazarın annesine insanlığını iade etmek için yazılmış. Annenizi ya da babanızı seçemezsiniz; peki onlardan size kalacak mirası seçme şansımız var mı? Sevginin düzensiz, şefkatin eksik, evin güvensiz olduğu bir çocuklukta büyümenin ne demek olduğunu saklamadan anlatıyor. Burada anne, sığınılacak bir liman değil; hangi gün hangi ruh hâliyle uyanacağını bilemediğin bir fırtına.Çünkü geçmişten gelen paslı ve kırık dökük travmalarla yepyeni bir insan olmaya çabalayan, yenilmediğini göstermek ve sadece var olmak adına savaşan bir anneyi tanıdım.
Okurken şunu düşünmeden de edemedim çünkü,travma bir insan olsaydı, kesinlikle bu kadın olurdu.
Bazı çocuklar sevilerek değil, idare edilerek büyüse de; bazı anneler ise istemeden de olsa çocuklarına sevgi değil, dayanıklılık ve soğuk bir yalnızlık miras bırakıyor. Bu roman “iyi anne” masalını paramparça ederken geriye tek bir gerçek kalıyor: Annelik her zaman iyileştirmez; bazen sadece hayatta kalmayı öğretir. Eğer bu kitabı okumaya karar verirseniz bitirdiğinizde aklınızda tek bir soru kalacak: “Bir hayattan geriye ne kalır?”
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.