Kitapla ilgili beklentilerim ortalamanın üzerindeydi. “Gece Yarısı Kütüphanesi'nin, Zamanı Durdurmanın Yolları'nın yazarından dokunaklı başka bir kitap daha mı okuyacağım?” diye merak etmiştim. Kitap boyunca hep kötü değildi tabi hikaye ama beni gerçekten yakalayan, derinlemesine etkileyen bir tarafı da olmadığı hissini yaşadım.
Okurken hissettiğim ilk şey, fikrin ilginç olması ile anlatımın bana hitap etmesi arasındaki uyumsuzluk oldu. Kitapta güzel mesajlar var; yeni başlangıçlar, umudu yeniden bulma, yaşamı takdir etme gibi. Ancak bu mesajlar zaman zaman o kadar doğrudan ve yüzeysel aktarılıyor ki bir yerden sonra sürekli bana bir şeyler öğretmeye çalışıyor gibi hissettim. Bir roman okur değil de fazlasıyla kişisel gelişim kitabı okur gibi hissettiğim oldu.
Hayatla bağını büyük ölçüde koparmış bir ana karakter, beklenmedik bir miras, yeni bir mekan… Başlangıç için merak uyandırıcı. Ancak kitap ilerledikçe hikayenin çok tahmin edilebilir bir yolda ilerlediğini gördüm. Bir noktadan sonra nereye varacağını sezmek rahatlıkla mümkün oluyor ve bu da okuma heyecanını azaltıyor. Kitabın en zayıf tarafı, klişelerden tam olarak kurtulamaması oldu. Hayat, umut, yeniden başlama gibi temalar çok bilindik şekilde ele alınmış. Bu temalar elbette kötü değil ama daha derin ya da daha özgün bir işleniş beklerdim. Kitap, bu duyguları yüzeyde dolaştırıyor, okuru zorlayan ya da düşündüren bir katman ekleyemiyor.
Karakterler konusunda da benzer bir eksiklik hissettim. Derinlik ararken çoğu zaman yüzeyde kaldım. Grace’in duygusal dönüşümü ve kendi içindeki değişimi daha uzun soluklu, hikaye içinde daha organik biçimde görmek isterdim. Grace'nin yaşadığı dönüşüm bu sebeple çok ikna edici gelmedi bana. Daha çok “olması gerektiği için olan” bir değişim gibiydi.
Aynı zamanda kitabın iyi yönleri de var elbette. Fantastik unsurlar kitaba renk katıyor. Fikir olarak umut veren mesajları var, içsel dönüşüme odaklanması ve karakterin geçmişiyle yüzleşme teması okunabilir. Bazı kısımlar gerçekten insanı düşündürüyor. Dil akıcı, okuması zor değil Ama bu akıcılık hikaye anlatmaktan çok mesaj vermeye yönelik. Bu da benim için kitabın samimiyetini zedeledi. Okuduğuma pişman değilim, yer yer keyif aldığım anlar da oldu. Ama bitirdiğimde içimde iyi ki okumuşum hissi ya da uzun süre aklımda kalan bir duygu oluşmadı.
Sonuç olarak, Hayat İmkansız benim için orta seviyede, okunabilir ama çok da unutulmaz olmayan bir deneyim oldu. Ne çok beğendim ne de tamamen beğenmedim. Özetle: İyi niyetli, fikirleri olan ama anlatımda beni tam tatmin etmeyen bir roman. Okunabilir; beklentiyi çok yüksek tutmamak kaydıyla keyif alınabilir.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.