“Yanında in geçtiğimiz her bina ya hasar görmüş ya da yıkılmıştı. Gazze’nin hala zarar görmemiş yerlerini görmüştüm. Abbas özellikle bana yanlış bir gerçeklik duygusı mu vermeye çalışıyordu.” Yıkımı minimize etmek,
“Aslında o kadar da kötü değil” algısı yaratmak ve bu kadar politik bir duruş sergilemek. Anlatıcı kendini “uyanık”, karşıyı “manipülatif” konuma koyuyor. Yıkımı istisna, sağlam kalan yerleri kanıt gibi sunuyor. Somut yıkımı yaşayan bir Filistinlinin deneyimini manipülasyon olarak çerçeveliyor. Failin (İsrail’in) eylemleri tartışılmıyor. Mağdurun (Filistinlinin) anlatısı şüpheli ilan ediliyor. Filistinli sesi kullanarak Filistin deneyimini yumuşatıyor. Bu, acıya mesafe koymuş bir anlatıcının vicdan rahatlatma manevrası. İsrail’in Gazze’deki yıkımını sorgulamak yerine Filistinli tanıklığı itibarsızlaştıran ve soykırımı yapısal olarak görünmez kılan sorunlu bir anlatı tercihi.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.