İşte gençliğin en güzel duyguları ve en büyük dramları böyle sona eriyor. Hemen hepimiz, benim bir zamanlar turdan Kloşegor'a gitmek üzere yola çıktığım gibi, bir sabah vakti dünyayı avuçlarımızda tutarak yüreklerimiz sevdalara susamış olarak yola çıkarız. Ama sonra binbir acı deneyden geçip de kalabalığa ve olaylara karıştığımızda hiç farkına varmaksızın her şey giderek ufalır ve geriye kalan bir yığın külün arasında, bula bula minicik biraz altın buluruz.
Vadideki ZambakHonore de Balzac#278821731#278836862