Algernon’a Çiçekler
Algernon’a Çiçekler kitabında Charlie’nin zekası arttıkça çevresinde ki gerçekleri gördüğü için kendini mutlu olacak bir birey sanacak iken gitgide yalnızlaşıp mutsuzlaşıyor. Çünkü biliyoruz ki insanı çevresi çürütür. Mutsuzlaştırır.Zekanın tek başına mutluluğu getirmediğini gördük kitapta.Sevgi eksikliği insanı aslında hep yarım bırakan bir şey. En temel ihtiyaçtır sevgi, ait olmak hissi . Kitabın sonlarına doğru Charlie gitgide yalnızlaşıyor bir cümlesinde diyorki “Sadece kendime yetecek kadar vaktim var “ . Aslında şu an yaşadığımız dönemde de öyle değil mi ? Herkesin sadece kendine vakti var.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.