Seyahat sırasında kolay okunur, akıp gider diye tercih ettiğim bu kitap, beni boğdu boğdu duvara attı maalesef. Elbette çevirinin de etkisi olduğunu düşünüyorum, günlük hayatta kullanılmayan, öztürkçe olsun diye uydurulmuş birkaç kelimenin tercih edilmesi, konu itibariyle anlaşılması kolay olmayan kitabı iyice zorlaştırmış. İçerik olarak da alışıldık otobiyografi tarzından oldukça farklı olduğunu söylemek gerek. Hatta kitabı ara sıra otobiyografik ögeler de barındıran köşe yazılarından oluşmuş bir eser olarak tanımlamak daha doğru olur. Anlatılanları hakkıyla anlayabilmek için İrlanda tarihi, Hristiyanlık, mezhepler, Marksizm, edebiyat tarihi gibi pek çok konu hakkında ciddi bilgi birikimine sahip olmak gerektiği için, yazarın zekasını yeterince takdir edemeyeceğim. Fakat üstünkörü bir okumayla bile Eagleton’ın kendine has alaycı üslubunun farkına varılacaktır. Kitap aynı zamanda ciddi bir Hristiyanlık ve aristokrasi eleştirisi de içeriyor, Müslüman bir toplumda yetiştiğim için bunların ne kadarını anlayabildiğimden emin değilim, bir şeyleri “sezebildiğimi” iddia edebilirim ancak. Okumaya devam ettikçe üsluba alıştım ve keyif almaya başladım, ama dediğim gibi, birikimi benden sağlam olan biri için kitap daha büyük bir anlam ifade edecektir. Yazar bende genel olarak olumlu bir izlenim bıraktı. Başka bir kitabını daha okumaya karşı değilim. Belki biraz cesaret gerekebilir, o kadar.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.