“Bazı hayatlar nihayete erse de son denilen yer aslında bir başlangıçtır. Bazen görmeden de sevilebilir ya da hiç tanımadığımız insanların, muhatap olmadığımız hayatların hikâyeleri kalbimize sirayet eder.” Kitap o kadar güzeldi ki, Zülal ile Mehmet’in tevafuk ile karşılaşıp Mehmet’in hidayetine vesile oluşu.. Zülal’in hayatının sonu ve Mehmet’in yeniden doğuşu.. Ölüm ya da kayıp bir son değildir; aksine yeni bir başlangıcın işaretidir. Kitabı okudukça kalpte bir yumuşama, hayata karşı merhametli bir bakış kazanıyor insan.