Tamamen empatik bir yerden başladığım için beni bir çok sahnesiyle sarsan ve etkileyen bir kitap oldu. Kitabın isminin bahçivan ve ölüm oluşu, baba figürünün bahçivan olup bahçeye dönüşmesi,karakterin babayla arasındaki mesafeli ilişki gibi bir çok şey beni fazlasıyla anlatıya yakın hissettirdi. Fakat edebi lezzet, dilin ve kurgunun ifade ediliş tarzı fazla düz ve sıradandı. Etkileyici olan 'ölüm'ün geçirgen bir duygu olmasındandı. Buna rağmen bazı cümleler ve yaşayanın dilinden dökülen samimi ifadeler içimdeki yaralara dokundu. Bu da az başarı değil. Popüler olmasını açıklayacak bir çok tarafı var ama edebi lezzeti daha yüksek kitaplar okumuştum. Bu kitap ise tamamiyle gerçekti. Bu gerçekliğin sadelikle ifade ediliyor oluşu samimiyet ve empatiyi devreye sokmamı çok kolaylaştırdı.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.