“Ürəyimə bax, mən sənin ürəyinə baxdığım kimi…” məhz bu cümlə mənim bu kitabı oxumağıma səbəb oldu. Oxuduğum müddətcə bütün hissləri keçirmişəm, ağlamışam, qorxmuşam, təşvişə düşmüşəm, həyəcanlanmışam və sevinmişəm. Və sona çatdıqda sevincimdən hönkürərək ağladım çünki, bu səfər sevimli qəhrəmanım yaşayırdı o,hər kəsin həyatını xilas etmişdi. Və Mariya düz deyir həqiqətən qoruyucu mələklərin var olduğuna inanıram, yaxşı ki də varlar