Yine mi veda ediyoruz?..
────୨ৎ────
Öncelikle şunu söyleyerek başlamak istiyorum, bu serideki arkadaşlığa ve karakterlere bayılıyorum ve bunlar bana bir kitabı sevdiren en temel unsurlar bile olabilir. Tüm karakterler derin ve karmaşık ama bir o kadar da tutarlı ayrıca Damla'nın tüm bunları ele alış şekli o kadar güzel ki... Serinin genel olarak evreni de bir o kadar güzel... Rahatlıkla söyleyebiliyorum ki iyi ki Damla'nın o Gümüş Yürek soru-cevap videosunu rastgele açmışım ve kitabı almaya karar verip onun kalemiyle tanışmışım <3 Serinin bendeki yerini çok da anlatmaya gerek yok sanırım anlaşılıyordur :)
Ve bu veda kitabı o kadar güzeldi ki... Serinin en sevdiğim kitabı desem abartmış olmam sanırım. Daha çok kendimi tutamayacağım spoilerlı karakter analizine geçiyorum hemenn.
°❀⋆.ೃ࿔*:･°❀⋆.ೃ࿔*:･
(spoiler)
Öncelikle Eira... Rahatlıkla söyleyebilirim ki benim "güçlü kadın karakter anlayışı"ma neredeyse tamamıyla uyuyor-ki normalde bu konuda çok farklı göreşlerim var belki denk gelmişsinizdirr. Damal'nın karakterleri bize sunma şeklini çok seviyorum zaten. Tekrar Eira'ya gelirsem az önce de dediğim gibi benim güçlü kadın karakter anlayışım; evet cesur ama bir o kadar da korkak, evet güçlü ama bir o kadar da gerçek... Zaten kendisinin de dediği gibi "Ama korkuyordum ve neden korktuğumun önemi yoktu. Cesur olacaktım, korkmadan da cesur olunmazdı." Ayrıca onu yönlendiren temel duyguların sevgi, merhamet ve merak oluşunu da çok seviyorum<3 Bu sürekli tekrarlanarak söylense de beni asla rahatsız etmiyor. Ve bütün bu özellikleri o kadar güzel yansıtıyor ki... "Ne kadar çok bilirsem kendimi o kadar çaresiz ve küçük hissedeceğimin farkındayım. Yine de bilmek istiyorum işte. Pek çok kusurumdan biri de bu." Gümüş Yürek, Köprü, Datura Avcısı ve pek daha nicesi... Ama asla kusursuz değil, hatta onu oluşturan temel unsur bu "kusurları". Fakat bunlara kusur demek ne kadar doğru ki? Merhameti ve merakı olmadan bir Eira hayal edebilir miyiz? Asla...
˙⋆✮
Ve, Marlo... Altın Doğrucu, Ateşyutan... Tüm karakterlerin başka bir doğal unsurla eşleşmesini o kadar sevdim ki. "Marlo gibi hepten kül olduktan sonra yeşeren, toprağa ve suya aşık bir ağaç değilsin." Nasıl merhameti ve dinmeyen merakı olmadan Eira, Eira olmayacaksa altın kalbi ve yaşama sevinci olmadan Marlo da Marlo olamazdı. Ve Maça'yla birbirlerini o kadar güzel tamamlıyorlar ki. "Umurumda değil, Eira. Gerekirse on gün o kapının önünde yatayım. On birinci gün Maça benimle konuşursa ısınırım." Aralarındaki dinamiği gerçekten çok seviyorum. Maça'nın gözlerindeki asla sönmeyen o alevlere karşılık, Marlo'nun alevden kanatları...
˙⋆✮
Ve, Zaina... "Sen Zaina gibi yere kendinden emin basan, koca, sağlam bir dağ da değilsin. Sadece varlığı ve gülüşü bile iyileştirmeye yeten Şifacı cadı Zaina... O kadar ikonik bir karakter ki gerçekten. Aynı şeyi tekrar tekrar söylüyorum şu an farkındayım biliyorum ama serideki tüm karakterler hem kendi başlarına çok güzel hem de birbirlerini tamamlıyorlar.
˙⋆✮
Bast ve Eira'nın ilişkisini de çok seviyorum. Açıkça söylemem gerekirse birbirinden çok farklı ve bir o kadar da aynı olma en sevdiğim arkadaşlık dinamiklerinden biri. Yalnız kalmayı seçmiş ve sahiplenmiş, daha önce merhamet ve şefkat görmemiş Bast ve onun yanında yakınlık ve bağlanmayla iç içe bir grupla arkadaşlığı öğrenmiş olan Eira... Kendine bile güvenemeyen Bast'a güvenebilmek için arkadaşlığı böylelerinden öğrenmek gerekmez mi ki zaten?
˙⋆✮
Ve bilerek en sona bıraktığım daha ilk kitaptan beri kalbimde yer edinen Nos... Eira'nın yıldızı, sanatçı ve siyahın tamamlayıcısı Nos...
__"Senin gözünde ben kimim? diye sordu sonunda. Cevabı duymak istediğinden emindi sanki çünkü dolu gözlerinin onu durdurmasına izin vermedi. Sesinin karanlığı, içine yıldızlar düşmüş gibi pütürlüydü."
(...)
"Nos'sun," dedim sonra. Çok güçlü olsa da yine. Bir kez daha. Bin kez daha yapabileceğim gibi. "Benim Nos'umsun. Yıldızımsın. Karanlık, onun olduğunu düşünüyorsa da sen benim aydınlığımsın işte."__
Hakkında söyleyebilecek çok şeyim var ama bir o kadar da ekleyebilecek hiçbir şeyim yok. Sonu o kadar güzeldi ki... Asla tahmin edemezdim; çok güzel, iç ısıtan bir o kadar da yürek burkan bir seri ve yine hazır olmadığım tatlı bir veda.
°❀⋆.ೃ࿔*:･°❀⋆.ೃ࿔*:･
Buraya kadar okuduysanız çok teşekkür ederim<3 Görüşlerinizi bekliyorumm
~Sevgili fellowship, hiç tanımadığım hatta bir kez olsun görmediğim insanlarla bu kadar yakın duygular hissedebileceğimi belki de sizin sayenizde fark ettim. Teşekkür kısmına ağlarken bunun o kadar net farkına vardım ki... Su içmeyi unutmayın, sizi tanımasam da çok seviyorumm<3 Yol bizden yana olsun.
~Ve sevgili Damla... Bizi kaleminle tanıştırdığın için çok teşekkürler. Seni imzalarda üç defa görme şansım oldu ve hiç birinde geldiğim için en ufak bir pişmanlığım yok. Öykülerini bizimle paylaştığın için teşekkürler, harika bir hikaye anlatıcısı olduğundan hiçbir zaman şüphe duyma. Bir yol bizden yanaysa öteki de senden yana olsun.
────୨ৎ────
··
312 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
