Sonradan hikayenin içine girdiğim ve severek okuduğum bir kitap oldu. Bazı karakterler benim zihnimde ömür boyu var olur. Esme, Kitty, Irıs, Alex hiç unutamayacağım karakterler oldu. Hamnette bir annenin acısı ön planda idi. Burda ise az da olsa yine bir annelik duygusu vardı. Ama en çok içime işleyen yıllar boyu bir hapishane gibi ortamda tutulup kimseye kendini anlatamamak çok sinir bozucu. Sanki ben de o çaresizliği yaşadım. Anton Çehov "Altıncı Koğuş" aklıma geldi. İyi ki okumuşum
·
81 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.