Algernon’a Çiçekler beni beklediğimden çok daha fazla etkiledi. Charlie’nin zekâsı arttıkça hayata bakışı değişiyor ama asıl can acıtan şey, farkındalık arttıkça yalnızlığın da artması oldu. Zeki olmak her şeyi kolaylaştırmıyor, bazen tam tersine insanı daha çok yaralıyor.
Kitabı okurken sık sık durup düşündüm: İnsanları gerçekten “iyi” yapan şey zekâ mı, yoksa empati mi? Charlie’nin başına gelenler, toplumun farklı olanlara ne kadar acımasız olabildiğini çok net gösteriyor. Finali ise uzun süre aklımdan çıkmadı.
Bence bu kitap, sadece okunup geçilecek değil; insanın içine dokunan ve kendini sorgulatan bir hikâye.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.