Baba oğul ilişkisinin merkezde olduğu, büyük bir bölümünde epilepsi hastası bir çocuk olan Antonio’nun doktor kontrolü için babasıyla Marsilya’ya gitmelerini ve orada hiç uyumadan geçirdikleri iki günü anlatan, bu iki günde daha önce birlikte hiç konuşmadıkları şeyleri konuşarak birbirlerini daha yakından tanımaya başladıklarını okuduğumuz bir romandı.
Açıkcası ben baba oğul arasında geçen bu konuşmalarda daha derin ve duygusal diyalogların olmasını, üzerimde daha samimi ve sıcak bir etki bırakmasını beklemiştim fakat bende tam tersi bir etki bıraktı. Duygular çok yüzeysel ele alınmıştı. Bu da iki karakterle de bağ kuramamama sebep oldu. Bitirdikten sonra da üzerimde hiç bir duygunun etkisini bırakmadı. Daha dramatik bir sonu olabilirdi.
Dilinin oldukça sade olması ise okumayı kolaylaştırsa da edebi açıdan tatmin edici değildi, anlatımı da oldukça tekdüze ve basitti. Baştan sona aynı ritimde ilerlemesi beni yer yer sıktı.
Yani nereden bakarsam bakayım beklentimin altında kalan bir kitap oldu. Bu kadar konuşulması ve övülmesinin hakkını veremedi benim gözümde. Yine de elinizde varsa vakit geçirmek için okuyabilirsiniz.
·
169 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.