Okuduğum ilk Kore romanlarından biri oldu. Sakin bir ortamda, mum yakıp, yeşil çayımı yanıma alıp okuma hissi verdi bana kitap, ben de öyle yaptım. Kore'de bu kitap türü için 'iyileştirici kurgu' denilmiş; buna katılıyorum hayatlarının farklı dönemlerinde farklı sorunların içinde olan bir topluluğun birbirini sağaltma hikayesi bu. Aile ilişkileri, tükenmişlik hissi, evlilik, gelecek kaygısı ve ne yapacağını bilmeme hissi, çocukluktan itibaren eğitim sistemi içinde bir yarış atına dönüşmek, yetersizlik düşüncesi ve umudun hayatımızda kalan son gerçeklik olduğundan bahseden bir roman. Çok fazla bir olay örgüsü yok, ben biraz daha isterdim gerçi kitabın içinde. Genel olarak keyifli bir okumaydı benim için, Hyunam-Dong Kitabevine uğrayıp Minjun'un yaptığı kahvelerden bir tane içip Jungseo ile susemi örmek istedim, kış gününde üstüme aldığım sıcacık bir battaniye gibi hissettirdi bu kitap.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.