·640 syf.··Beğendi
···Okunma: 28 Aralık 2025 16:15 "𝐒𝐞𝐧 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧ı 𝐜𝐚𝐲ı𝐫 𝐜𝐚𝐲ı𝐫 𝐲𝐚𝐤𝐚𝐧 𝐛𝐢𝐫 𝐚𝐭𝐞ş 𝐩𝐚𝐫ç𝐚𝐬ı𝐬ı𝐧."
1980 yıllarında, sağcı-solcu siyaset konusunu barındıran, o zamanlardaki kargaşaya ve aynı zamanda aşkı anlatan bir kitap
Ayten Zümrüt Özsoy, 20 yaşında, 6 kardeşi olan, babası yüzünden ablasıyla liseden alınan, hayalleri yarım kalan, zorluklar içinde hem kendine hemde kardeşlerine yetişmeye çalışan bir karakter.
Babasının kızları hor görüp evin tek erkek çocuğuna gözbebeği gibi yetiştirmesi, kızların ise belli bir kural içerisinde yaşamasına izin veren, çoğu gece başka bir kadına giden, içip içip eve gelip onlara şiddet uygulama derken aslında Zümrüt için bu darp'ın başka bir yokluğa sebep açması sonucu hayatı kararan bir aileVe bu evin altında yaşanan onlarca şeye göz yuman, 'erkektir yapar' diyen mahalleli...
Ve bu mahalleye taşınan bir Siyatçinin oğlu Akın Vahit Tamtürk
Babası zoruyla Psikoloji okuyan ama bir yandan da kendi istediği Gazetecilik bölümün aynı anda götüren, babasından kaynaklı sorunlardan dolayı Dilektaşı Mahallesine taşınan, tek başına ayakları üstünde duran bir karakter.
Dilekteşı Mahallesi'ne taşındıktan sonra Sessiz ve gizemli olduğu için herkese göre 'Dilsiz Ajan' lakabı kendisine konulur.
O mahallede ise gözüne Ayten Zümrüt'ü kestirir Kitap bundan sonra başlıyor
Kitapta yer yer sinirlerime hakim olamadığım her sayfasında baba denilen şahsiyete küfürler yağdırdığım, bazende Ayten ve yaşadıklarına bolca ağlamalı bir okuma seansım oldu.
Genel olarak kitabın konusu ve işleyişini beğendim sadece bir tık yavaş ilerleyen bir anlatım dili vardı
En sevmediğim karakter Ayten ve Akın'ın babaları oldu tencere yuvarlanmış kapağını bulmuş misali.
Bir insan ne kadar kötü olabilir dedikçe yeni olayların çıkmasına şok oluyorum. Bir bırakında insanlar mutlu olsun nedir bu baskı? Kendi yaptıklarınızı hiç mi görmüyorsunuz anlamıyorum ki...
Ayy birde Yavuz'um var bazı okurlar beğenmesede onunda kendine göre yaşadıkları var, az şeyler yaşamadı bu adamda