Mektub – Paulo Coelho
Bu kitap beni yormadı… aksine yavaşlattı.
Mektub’u okurken bir hikâyenin peşinden koşmadım; cümlelerin içinde durup nefes aldım. Sanki biri karşıma oturmuş da, hayatla ilgili bildiklerini sakince anlatıyordu.
Paulo Coelho burada “şunu yap, bunu yap” demiyor. Daha çok şunu hissettiriyor:
Herkesin yolu kendine, ama o yola çıkacak cesaret olmadan hiçbir şey başlamıyor.
Korkular, vazgeçişler, inanç, sabır… Hepsi çok sade ama tam yerinden dokunuyor.
Bazı cümleleri okuduktan sonra kitabı kapattım. Çünkü devam etmekten çok düşünmek istedim. Bence bu kitap da tam olarak bunun için yazılmış. Hızlıca tüketilsin diye değil, arada bir açılıp tekrar bakılsın diye.
İlk post için özellikle bunu seçtim.
Çünkü bu sayfa; sadece kitap anlatmak için değil, okurken hissedilenleri paylaşmak için var. Mektub da bana bunu hatırlattı.
Devamı gelecek. Yol uzun, kitap çok.
·
165 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.