Nietzsche böyle söyleyince insan hem gülümsüyor hem durup düşünüyo, çünkü cinsiyetin ötesinde bir şey yakalıyor sanki, olgunlukla masumiyetin garip dengesi. Kadın daha iyi anlar çocuklardan derken belki şefkatin, sezginin, sabrın dilini kastediyor, çocuk dediğin şey sözden çok hâl ister ya, onu en iyi hâli okuyan anlar. Erkek kadından daha çocuktur kısmı da bir iğne gibi, büyüdüm sanırken içinde büyümeyen bir yer taşıyanlara dokunuyor. Yine de bana göre mesele kadın erkek yarışı değil, içimizdeki çocuğu incitmeden büyütmek, onu bahane değil merhamet yapmak. Çocuk yanımız kalırsa kalp yumuşar, akıl sertleşmez, ama çocuklukta takılı kalırsak da sevgi bile sorumluluktan kaçar.
O karşısındaki adama göre değişir. Bir yerde okumuştum bir kadın çocuk gibi davranıyorsa gerçek bir erkekle birliktedir diyordu. Karşımıza gerçek bir adam çıksın da alem görsün çocukluk neymiş 😅