Herkese merhaba
Algernon’a Çiçekler insanın zekâsıyla değil, duygularıyla sınandığını hatırlatan bir kitap. Charlie’nin değişimi başta umut veriyor ama sayfalar ilerledikçe bu umudun ne kadar kırılgan olduğunu görüyorsun. Zekâ arttıkça her şeyin kolaylaşacağını sanıyorsun ama tam tersi oluyor. Yalnızlık daha görünür, insanlar daha acımasız hâle geliyor.
İnsan bir noktadan sonra dünyayı bambaşka bir yerden görmeye başlıyor; işin en ağır yanıysa, ulaştığın o yerden tekrar geriye düşebileceğini fark etmek. Eski hâle dönmeyi kabullenmek neredeyse imkânsız geliyor. Charlie’nin asıl sınavı da burada başlıyor.
İnsanlar, anlamadıklarına gülerken de, kendilerinden üstün gördüklerinden kaçarken de aynı ölçüde zalim olabiliyor. Charlie’nin önce cehaletiyle, sonra bilgisiyle dışlanması bunu çok net gösteriyor.“Sevgi ve şefkat eli değmeyen zeka ve eğitim beş para etmez” cümlesi kitabın ruhunu özetliyor zaten.
Kurgusu ve yazım dili sayesinde merak duygusu kitap boyunca hiç kaybolmuyor.
Bu kitabın yıl üzerimdeki etkisini uzun süre unutamayacağım. Yıla beni gerçekten çok etkileyen, güçlü bir kitapla başlamak istemiştim. Sanırım nokta atışı yapmışım.
Ve ben kitabı gözyaşları içinde bitirdim. Herkese de canı gönülden tavsiye ederim.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.