·304 syf.··Beğendi
···Okunma: 19 Ocak 2026 11:46 Okurken bir yandan güldürürken bir yadan duygusal bir yoğunlukta ağlattıran bir kitap. Bitmesini istemedim. Her bir söze,söylenen konuyla ilgili bir hikaye bulup anlatmak gerçekten müthiş bir şey.Bazen okurken bir anda kahkaha attığım zamanlar oldu ,bazende gözümden süzülen gözyaşlara hakim olamadığım zamanlarda oldu(küçük yaştaki çocuğun ölümü özellikle). Başta Abuzer'in özel çocuk olduğunu düşündüm,sonra onlarla dalga geçtiğini düşündüm ki bu çok sivri bir zekaya sahip olacak birinin yapacağı bir şey. Her yapılan işkenceyi iliklerime kadar yaşadım. Darbe yıllarını çok başarılı trajikomik bir dille anlatılmış başarılı bir yapıt.Her bir karakter incelenmeye,üzerinde oturulup konuşulacak derecede önemli. Hapishane Komutanları,gardiyanlari, hapishane doktoru,hakimler, savcıları... Bir insan hayatı bu kadar ucuz olmamalı karar verilirken. O kadar işkenceye maruz bırakılanlari görmek, işkence etmek, dövdükten sonra hayatlarına hiçbirsey olmadan devam edebilmek.Bu Zimbardo Sosyal Psikoloji Deneyini hatırlattı bana.70'li yıllarda Stanford üniversitesinde yapılmış bir deney. Deneye gönüllü öğrenciler gardiyan ve tutuklu olarak ikiye ayrıldılar. Öğrenciler onlara verilen görevleri çabuk sürede kabullenip boyun eğdiler. Gardiyan olanlar onlar gibi giyinip gardiyanlar gibi şiddete başvurmaya başlamışlar. Deney bu yüzden 6. gününde kesilmiş. İnsanoğlu yapamam edemem dediği şeye çok çabuk adapte olabiliyor. Bir yandan kitabın bitmesini istemedim ki çok az kitap bu duyguyu yaşattiriyor. Umarım Abuzer gibi neşesi hiç bitmeyen bir insan karşıma çıkar. Yani umarım her yüreği güzel her insanın karşısına Abuzer gibi insanlar çıkar Allah'ım amin...