At,
Angelopoulos’un sinemasında insanın taşıdığı yükü,emeği ve sessizce katlandığı acıyı temsil eder.
Atın sürüklenmesi, ve sokakta can vermesi şiddetin sıradanlaşması hayatın hoyratlığını soğukkanlılıkla gözler önüne serer.
Dünya bireysel acılara kayıtsızdır. Bir yerde hayat sönerken,diğer yerde şenlik devam edebilir.
Çocukların ağlaması bu yüzden çok önemlidir. Onlar henüz kayıtsızlığı öğrenmemiştir. Atın ölümü karşısında verdiği tepki,masumiyetin gerçeklikle ilk sert temaslarından biridir. Yetişkinlerin eğlenmeye devam ettiği bu dünyada, çocukların gözyaşları adeta bir vicdan işlevi görür..
Yorumlarınızı bekliyorum.