İş yoğunluğu nedeni ile geç yoğunlaşıp bitirdiğim bir kitap oldu. Gel gelelim olay örgüsü ve dili, Nermin Yıldırım ile Dokunmadan kitabı ile tanıştığımdan olsa gerek biraz tekdüze geldi. Ancak bitişi yüreğimi dağladı. Anlatılmayan rüyaların içeriği içime oturdu. Belki de anlatılamayan bir çok şey. Eyüp'ün hep uyuyan annesi farkındalıktan mı uyuşturuyordu kendini? Olanları hiç mi hiçbir gün mü anlamamıştı? Anlayıp bir şeyi değiştiremeyeceğini düşündüğünden mi yıllarca kış uykusuna yatmıştı? Eyüp o koca travmalarla dünyanın bir ucunda bir hayat seçince mutlu olabilmiş miydi? Pilar ailesi ile olan bu duvarları sorgulamadan kabul ettiği için hep mi pişmanlıklar içinde yaşayacaktı? Eyüp o evde kalsaydı karanlığın içinden aydınlık çıkarabilir miydi? Bir şeyi değiştiremeyeceğini anladığı için mi bu yolu seçmişti? Büyük ölçüde öyle. Evde kalanlara yaşananların ağırlığı kalmıştı. Eyüp'e de aileden uzak kalmanın ağırlığı ancak yanlarında olmak daha da ağırdı. Bir sürü soru işareti ve 'ya şöyle olsaydı?' soruları bırakan bir kitap. Tıkanıklık kitap sonunda da açılmıyor. Yine bir boşlukla bitiyor. Her hikaye açıklanmak zorunda değil tabii ki. Okunmaya değerdi.
·
49 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.