Kitaba başlamak ve başladıktan sonra o yoğun acıma duygusuna girmek kısa bir evre. Charlie çok düşük IQ ile doğmuş bir çocukken ailesi tarafından kabullenmekte güçlük yaşar ve kendini hayata tutunmak zorunda bulur. İnsanların ona acımasının bütünün sevmesinde yattığını düşünen, acıyan herkesi iyi niyet içinde algılayan biridir.
Sıradan hayatının içine giren bilim adamları ona farelerde denenmiş zeka seviyesini arttıran bir ameliyat yaparlar ve bu ameliyat sonrasındaki gelişimi takip etmek için ilerleme raporları yazmasını isterler. Başlarda yazım hatalı bir kitap gibi hissettiren, Charlie'nin hatalı yazımları ile başlayan kitap her raporda gelişerek ilerler.
İlerleyen her raporda Charlie Gordon hayata çok ayrı bir pencereden bakarak zaman zaman eski Charlie'ye acıdığı bir duygusal farkındalığa bürünür.
Başından sonuna kadar bende de empati kurulan her satırda acıma duygusuna dönse de Charlie'nin dediği gibi onu anlamak gerçek anlamda imkansız gibi görünüyor.
Yazarın konuyu ele alış şekli ve kurgusu açısından farklı ve güzel bir kitaptı. Her şeyin tekerrürden ibaret olduğu gibi ne yazık ki Charlie'nin yazgısı da tekerrürden ibaret.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.