Kitaptaki hikayeler Hindistan’da geçmesine rağmen, oradaki kadınlarla çok güçlü bir empati kurabildim. Onların ne hissettiklerini ve nasıl düşündüklerini okurken ben de hissettim.
Bunun nedeni, hikayelerin yalnızca Hindistan’daki kadınları değil; aynı zamanda kendi toplumumuzda ve aslında dünyadaki birçok toplumda kadının sessizliğini, bastırılmış duygularını ve “normal” gibi sunulan ama yaşarken çok ağır olan gündelik hayatlarını anlatması. Öyküler çok sade bir dille yazılmış olsa da, kadınların aslında çok büyük şeyler istemediğini; sadece görülmek, anlaşılmak ve kendi hayatlarının öznesi olmak istediklerini çok güzel bir şekilde anlatıyor.
Bu tür hikayelerin hala yaşanıyor olması, bunların bizim kültürümüzde ve etrafımızda da var olduğunu bilmemiz ve çoğu zaman sessizce kabullenmemiz, bu öykülerde yeniden yüzümüze çarpıyor.
Çoğu hikayeyi bitirdiğimde, son sayfaya bir süre içim burkularak baktım..
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.