uzun zamandir rafimda duran bir kitapti. basladim ve bir solukta bitti keske daha once okusaymisim. kitap bir kadinin ayrilik surecinde kendini iyilestirme surecini anlatiyor ve bu surecte osman’a yazdigi mektuplari konu aliyor. normalde dergide yayimlanan yazilarmis bunlar, toparlanmis kitaba cevrilmis. o kadar gercek ve o kadar bendi ki. hepimiz aslinda yani karmakarisik duygu durumlarini inanilmaz guzel ve esprilli bir dille anlatmis ki kalemine bayildim! hem cok zekice hem de yormuyor su gibi akip gidiyor. hemen yazarin diger iki kitabini da siparis ettim ama bunun uzerine gecebileceklerini sanmiyorum. asik oldum kitaba okudugum zamandan da oturu bende yeri bambaska<3