Kıskançlık sevginin kanıtı değil,
sevginin sınavıdır.
Kıskançlık bazen sevgiyle değil, eksiklik hissiyle doğar.
Gerçek sevgi özgür bırakır,
güvensizlik ise zincirler.
Kıskanmak bir duygudur.
İçten gelir, geçicidir, fark edilince durur.
“Canım sıkıldı biraz” der ve susar.
Karşıdakinin alanına saygı duyar.
Kontrol etmek ise bir davranıştır.
Bilinçlidir, ısrarcıdır, sınır tanımaz.
Hesap sorar, kısıtlar takip eder.
Bunu “seviyorum” diye gerekçelendirir.
Seven insan kıskanabilir,
ama kontrol etmez.