Bazen kenara çekilmek şifa değil, kanamayı gizlemek oluyor, bazen de yardım istemek güç değil, insanın kendine merhameti. Doğrusu tek bir yerde değil, yaranın dilinde saklı, kimi yara kalabalıkta azıyor, kimi yara yalnızlıkta derinleşiyor. İçine kapanınca iyileşiyorsan çekil, ama çekilince karanlığın büyüyorsa bir kapı çal, bir ses duy, bir el tut, çünkü insan tek başına güçlü görünür ama tek başına tükenir. Yardım istemek yük olmak değildir, yükünü paylaşınca hafiflersin, karşı taraf da kendini işe yarar hisseder, bu da ayrı bir iyilik. En güzeli şu, önce kendini dinle, sonra en güvenli iki üç kişiyi seç, tüm dünyaya değil, kalbine iyi gelecek kadarına açıl, gerisi zaten zamanla yerine oturuyo.