Melisa Kesmez'i okurken hep olduğumdan daha yaşlı hissediyorum. İçim buruluyor. Çok farklı şeylere özlem duyuyorum. Sanki kırklarıma gelmişim, yine oturmuşum günlüğüme bir şeyler yazıyormuşum gibi hissediyorum. Düşünceler kafamdan uçmasın diye cümlelerin sonlarına sürekli bir şeyler eklediğimden devrik devrik yıkıla yıkıla hayatta kalmaya çalışan cümlelerime benziyor. Hüzünleniyorum ama seviyorum da. Garip bir minnet doluyor içime, özlediğim şeyleri hatırlattığı için...
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.