Hirosima'ya atom bombası atıldıktan sonra Japonya teslim oluyor ama ona ragmen bombalamaya devam ediliyor. Hatta 3 gun sonra bir de Nagasaki'ye -sebebi hala bilinmeyen- bir atom bombası daha atılıyor!
Bu soykırım degil de nedir?!
Bu yaşanan trajedinin mağdurlarından biri olan Katie de (Japonyada Hirosima'nin kırsal kesimlerinde yasayan taşralı bir adam aslinda) Dolores ile yollari kesisiyor.
1 sene boyunca beraber regresyon çalışmalarında bulunuyorlar. Genelde dinlenme dönemi hayatları görürken bir gun aniden yeni anılar canlanıyor Katie'de bir TV programi vasitasi ile. O anilar da Hirosima ile ilgili.
Daha önceki çalışmalarda neden gorulmedigini araştıran Dolores ise bir süre sonra anlaşılıyor ki walk in durumu gerçekleşmiş. En cok sasirdigim kisim burasıydi zaten. Spoi olmaması adına ne oldugunu aciklamayacagim.
Bu durum yeni oldugu icin ve anılar henüz unutulmadıgi icin kisinin ruhunda travmanin izleri hala mevcut.
Ona istinaden neler yasadigini okuyoruz kitapta.
Bizler de görüyoruz ki ne kadar mutlu, sakin, huzurlu, aileleriyle birlikte guzel hayatlar yaşayan bu insanların, ABD'nin sırf bir silah geliştirmesi ve kobay ulke olarak da Japonya'yı seçmesi sonucu hayatlarin nasil mahvoldugunu yıllarca tarih sayfalarında gorduk, okuduk, dinledik...
Adeta bir soykırım.
Hükumetler arasi ne olursa olsun, olan hep halka/ insanlara oldu.
Ne yazık...
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.