Yargı dağıtmak insanın en sevdiği hadsizliklerden biridir..Duygu ve Düşünce
Ayfer Tunç’un okuduğum ilk kitabı.. Dili çok rahat ve karakter betimlemeleri çok başarılı.. Öyle güzel gözlemi var ki, karakterleri okurken aslında o insanların çevrenizdeki insanlar olduğunu görüyorsunuz.. Ana fikrini çok beğendim..
Okurken öfke zaman zaman hissettiriyor, ağlama gelmiyor; daha çok göğsün ortasında duran, adı konmamış bir ağırlık var.. Sanki biri sana “Bak, senin hayatında da böyle anlar oldu” demiş gibi.. Kimsenin açıkça kötü olmadığı ama herkesin bir başkasının hayatına az ya da çok zarar verdiği bir dünya… Bu çok tanıdık ve çok yorucu.. Düşünce olarak ise beni en çok şuradan vuruyor; bu roman kadınlara ne yapıldığını değil, kadınların nasıl izletildiğini anlatıyor.. Bakılan, konuşulan, etiketlenen ama kendisi hiç anlatmayan kadınlar var.. Erkekler geri planda ama düzen onların sessizliğiyle ayakta.. Kitabı bitirdiğinde “keşke” duygusu kalıyor; keşke biri zamanında konuşsaydı, keşke biri bakmak yerine elini uzatsaydı..
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.