Hem son zamanlarda çok meşhur olduğu için hem de acaba travmalarımı tetikler mi diye korkarak başladığım bir kitap, Bahçıvan ve Ölüm.
Yazar, babasını kaybettikten sonra yas sürecini, hatıralarıyla yazıya dökmüş.
Kitapta eleştirilebilecek bir şey bulamadım açıkçası. Bir anı-roman nasıl eleştirilir ki?
Okurken tüm yas sürecimi hatırladım, bu yüzden okuması biraz zor oldu. Ama bir kayıptan sonra yazarla aynı şeyleri düşündüğümü, aynı hisleri hissettiğimi görmek beni yatıştırdı. Yakın zamanda bir kayıp yaşamış insanları gerçekten tetikleyebilir. Aynı zamanda hiç yas tutmamış insanları etkileyebilecek bir kitap da değil bence. Yani bir kaybınız varsa çok etkilenirsiniz, okumayın. Yoksa da size bir şey katacak bir kitap değil, okumasanız da olur. Yani çok kararsız kaldım. Ben bayıldım ama etkileyemediği insan da çok olur gibi geldi. :/
·
27 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.